الف

  • ارتفاع ایکس

    (در تایپ لاتین) فاصلۀ خط کرسی زمینه تا خط وسط. حرف ایکس به این دلیل به عنوان یک معیار استفاده می‌شود که هم از پایین و هم از بالا کاملاً تخت است و هیچ انحنایی ندارد. ارتفاع ایکس یکی از عوامل اصلی در تعیین تناسبات عمودی تایپ لاتین است. ارتفاع ایکس در تایپ فارسی/ عربی وجود ندارد.


    تایپوخط - ارتفاع ایکس
  • ارتفاع بدنه

    در تایپ لاتین مساوی است با مجموع طول اسندر و دیسندر به اضافۀ یک حاشیۀ امن در بالا و پایین آن. در مورد حروف فارسی/ عربی چیزی به نام اسندر و دیسندر قابل‌تعریف نیست، بنابراین ارتفاع بدنه در تایپ فارسی/ عربی مساوی است با طول خط بین بلندترین حرف بالای خط کرسی زمینه و پایین ترین حرف زیر کرسی زمینه به‌اضافه حاشیه امن بالا و پائین این حروف. این حروف معمولاً حروف «ک» یا «الف» برای بالای کرسی و «ج» یا «م» برای پایین کرسی هستند.


    تاریپوخط - ارتفاع بدنه
  • ارتفاع کلی

    ر.ک. ارتفاع بدنه


  • ارسال

    رها ساختن آزادانۀ قلم در هنگام نوشتن حروفی مثل «ر، و، م» مسطح، «ت، ن» کشیده و...


    تایپوخط - ارسال در خوشنویسی
  • آرکی‌گرافم

    ر.ک. حرف شامل


  • استایل

    هریک از اعضای یک خانوادۀ تایپ. در تایپ لاتین، اصلی‌ترین عواملی که استایل‌ها بر اساس آنها ساخته می‌شوند عبارتند از: وزن، ایتالیک/ رومن، عرض و اندازه‌های بصری


    تایپوخط - تایپ استایل
  • استرس

    (در تایپ لاتین) نوع تغییر ضخامت در تایپ که در اثر استفاده از قلم سر پهن یا به تقلید آن ایجاد می‌شود. استرس حروف حلقه‌داری مثل O از روی زاویۀ خطی که بین دو قسمت نازک حرف کشیده می‌شود تعیین می‌شود.


    تایپوخط - استرس
  • استروک

    یک جزء اصلی از یک حرف یا گلیف که نشان‌دهنده (یا تقلیدی از) یک حرکت قلم در نوشتار دست‌نویس یا خوشنویسی است.


    تایپوخط - استروک
  • اسکریپت

    (در تایپ لاتین) تایپ‌فیسی که در تقلید از فرم‌های دستنویس طراحی می‌شود و در آن حروف با اتصالاتی به هم وصل می‌شوند.


    تایپوخط - اسکریپت
  • اسلب سریف

    نوعی از تایپ فیس های سریف که سریف های مستطیل شکل و ضخیم دارد. (برای تصویر، ر.ک. سبک انتقالی)


  • اسندر

    بخشی از حروف کوچک لاتین که بالاتر از ارتفاع ایکس قرار می‌گیرند.


    تایپوخط - اسندر
  • اعداد جدولی

    اعدادی که برای ترازبندی ستون‌های اعداد در جدول‌ها طراحی می‌شوند. عرض این اعداد باهم برابر است، بنابراین می‌توانند به خوبی در یک جدول زیر هم ردیف شوند. این کار باعث تسهیل در مقایسه اعداد یک جدول می‌شود.


    تایپوخط - اعداد جدولی
  • اعداد سبک قدیمی

    (در تایپ لاتین) اعدادی که مانند حروف، ارتفاعشان متغیر است. بعضی تا ارتفاع اسندر بالا می‌روند و بعضی مثل حروفی که دیسندر دارند به زیر خط کرسی زمینه کشیده می‌شوند. در این نوع از اعداد عددهای صفر و یک و دو در ارتفاع ایکس قرار می‌گیرند. این تغییر ارتفاع در اعداد سبک قدیمی باعث می‌شود تا اعداد در دل متن بهتر بنشینند و با حروف که آنها هم تغییر ارتفاع می‌دهند هماهنگ‌تر شوند


    تایپوخط - اعداد سبک قدیمی
  • اعداد متناسب

    اعدادی که- بر خلاف اعداد جدولی- عرضشان باهم برابر نیست و از قواعد خط و تایپ و تناسباتِ از پیش تعیین‌شده برای تعیین عرض آنها استفاده می‌شود. (برای تصویر، ر.ک. اعداد جدولی)


  • اعداد هم‌قد

    (در تایپ لاتین) اعدادی که (بر خلاف اعداد سبک قدیمی) ارتفاعشان باهم برابر و به اندازۀ ارتفاع اسندر حروف کوچک است. بهترین کاربرد برای اعداد هم‌قدجدول‌ها، گزارش‌ها و موارد این‌چنینی است.


    تایپوخط - اعداد هم قد
  • اِم

    واحده اندازه گیری نسبی در طراحی تایپ. یک اِم مساوی است با ارتفاع کلی تایپ. یعنی در یک تایپ 14 پوینت یک اِم مساوی است با 14 پوینت. واحد اِم در انگلیسی به صورت em نوشته می‌شود و ارتباطی با حرف m ندارد. (برای تصویر، ر.ک. گلیف)


  • امکانات اوپن‌تایپ

    ویژگی‌ای که فونت‌های اوپن‌تایپ را بسیار کاراتر از فونت‌های تروتایپ می‌کند اصطلاحاً «امکانات لی اوت اوپن‌تایپ» یا به طور مختصر «امکانات اوپن‌تایپ» است. با تعریف این امکانات در یک فونت، به نرم‌افزار حروف‌چینی این امکان داده می‌شود که بعضی از گلیف‌ها را با گلیف‌های دیگر جایگزین کند. مهمترین این امکانات عبارت‌اند از: لیگیچرها، انواع اعداد، «سواش» در تایپ لاتین، زبرنوشت‌ها و زیرنوشت‌ها، فرم‌ها و جایگزین‌های موقعیتی، مجموعه‌های سبکی، حروف بزرگ کوچک‌مقیاس و...


  • اندازه بصری

    در تایپ‌فیس‌های چندپایه (مولتی مَستر)، به هر یک از تایپ‌فیس‌هایی که برای یک یا چند اندازۀ پوینت مشخص طراحی شده‌اند اندازۀ بصری گفته می‌شود. به طور مثال یک خانوادۀ تایپ ممکن است از سه اندازۀ بصری برای استفاده در پانویس، متن و تیتر تشکیل شده باشد.


    تایپوخط - اندازه بصری
  • اندازه پوینت

    اندازۀ تایپ به واحد پوینت. در این نوع از اندازه‌گیری ارتفاع کلی یا ارتفاع مستطیل محاط بر تایپ به واحد پوینت اندازه گرفته می‌شود.


  • اوپن‌تایپ

    فرمتی ترکیبی که تفاوت‌های فرمت‌های تروتایپ و پست‌اسکریپت را باهم آشتی می‌دهد تا از مزیت‌های هردو در یک فایل واحد بهره ببرد. فونت‌های اوپن‌تایپ مستقل از پلت‌فرم هستند و می‌توان آنها را بر روی هر دو سیستم عامل ویندوز و مایکروسافت نصب کرد. منحنی‌های موجود در فونت‌های اوپن‌تایپ را می‌توان به هر دو صورت تروتایپ و پست‌اسکریپت (درجه دو و درجه سه) تعریف کرد. اما ویژگی‌ای که فونت‌های اوپن‌تایپ را به لحاظ کارایی از فونت‌های تروتایپ متمایز می‌کند «امکانات لی‌اوت اوپن‌تایپ» یا به طور مختصر «امکانات اوپن‌تایپ» است. با تعریف این امکانات در یک فونت اوپن‌تایپ، به نرم‌افزار حروف‌چینی این امکان داده می‌شود که بعضی از گلیف‌ها را با گلیف‌های دیگر جایگزین کند.


  • اوت لاین

    ر.ک. دورخط


  • ایتالیک

    (در تایپ لاتین) استایلی (معمولاً) مایل که شکل‌های آن از نوع خاصی از دست‌نوس یا خوشنویسی اقتباس شده است- نوعی که کاتبان رُم در قرن 15 میلادی به کار می برده‌اند.- کاراکترهای ایتالیک معمولاً فشرده‌تر از همتای رومن خود هستند. از تایپ ایتالیک معمولا برای تأکید در متن استفاده می‌شود. ایتالیک در درجه اول در تایپ‌فیس‌های سریف دیده می‌شود، در حالی که استایل مورب (مایل) در اصل با تایپ سن‌سریف پیوند داشته است.


    تایپوخط - ایتالیک
  • الوگراف

    ر.ک. حرف‌گونه


ب

  • براکت

    (در تایپ و خط لاتین) حرکت قوس‌داری که یک حرف را به سریف آن وصل می‌کند.


    تایپوخط - براکت
  • بزیه

    منحنی‌هایی که به صورت برداری تعریف می‌شوند. هر منحنی بزیه شامل یک نقطۀ ابتدا و یک نقطۀ انتها و دو نقطۀ کنترلی است. این نقاط کنترلی به وسیلۀ بازوهایی به نقاط ابتداو انتها وصل هستند. منحنی های بزیه را می توان با جابجایی در نقطه‌های ابتدا و انتها و یا جابجایی نقاط کنترلی ویرایش کرد. به منحنی‌های بزیه «منحنی‌های پست‌اسرکیپت» نیز گفته می‌شود.


    تایپوخط - بلک لتر
  • بلک‌لتر

    سبکی از خط لاتین که از استروک‌های ضخیم و هندسی تشکیل شده است و تا نیمۀ قرن بیستم در کشورهای آلمانی‌زبان برای متون مذهبی استفاده می‌شد. هم‌چنین به تایپ‌فیس‌هایی که در تقلید از این سبک خط طراحی شده باشند، بلک‌لتر گفته می‌شود. به بلک لتر «فراکتور» نیز گفته می‌شود.


    تایپوخط - بلک لتر
  • بولد

    ر.ک. ضخیم


  • بیت‌مپ (1)

    تصویری که از یک سری عناصر بصری به نام پیکسل ساخته شده است. این پیکسل‌ها در یک گرید مشخص مرتب می‌شوند. هرآنچه در فضای دیجیتال به نمایش گذاشته می‌شود- از جمله تایپ- نهایتاً به ساختار بیت‌مپ تبدیل می‌شود.


    تایپوخط - بیت مپ
  • بیت مپ(2)

    (فرمت فونت) فونتی که اطلاعات آن به صورت بیت‌مپ تعریف شده است. در فونت های بیت‌مپ شبکه‌ای از مربع‌هایی که به آنها «عنصر تصویری» یا «پیکسل » گفته می شد تعریف می‌شد. برای هر یک از این پیکسل‌ها یک انتخاب بین روشن و خاموش وجود داشت؛ و این انتخاب تعیین می‌کرد که سیاهی تایپ در آن پیکسل قرار داشته باشد یا نه.


پ

  • پاره‌کلمه

    حروف دو نمودی اگر در اول یا وسط کلمه بیایند، کلمه را شکاف می‌دهند و آن را به دو یا چند تکه تقسیم می‌کنند. به هرکدام از این تکه ها یک «پاره‌کلمه» می‌گوییم.


    تایپوخط - پاره کلمه
  • پانچ کاتینگ

    (در دورۀ حروف سازی دستی) عمل ساختن پانچ


  • پانچ

    (در دورۀ حروف‌سازی دستی) یک میلۀ باریک فولادی که انتهای آن به فرم حرف یا کاراکتر درمی‌آمد. با پرس کردن پانچ بر روی یک قطعه فلزی دیگر، «ماتریس» یا قالبی ریخته‌گری حروف سربی ساخته می‌شد.


    تایپوخط - پانچ
  • پانگرام

    مجموعه‌ای از کلمات یا جملات که همۀ حروف یک الفبا حداقل یک بار در آن به کار رفته است.


    تایپوخط - پانگرام
  • پایه

    هریک از طراحی‌های اصلی یک تایپ‌فیس چندپایه‌ای. ر.ک. چندپایه‌ای


  • پست اسکریپت (1)

    تکنولوژی‌ای که اکثر ایمیج‌سترها از آن برای تهیۀ نسخه‌های چاپی استفاده می‌کنند. مزیت بزرگ زبان پست اسکریپت نسبت به سایر زبان‌ها، یکی این است که از پلت فرم مستقل است. یعنی همۀ دستگاه‌های کامپیوتری، فارغ از تکنولوژی و سیستم‌عاملشان، می‌توانند یک صفحه را با کدهای پست اسکریپت ایجاد کنند و این صفحه را هر پرینتر یا هر صفحه نمایشی با هر کیفیت تصویری می‌تواند چاپ کند یا نمایش دهد. مزیت دیگر پست‌اسکریپت این است که این زبان هرچه را که امکان داشته باشد به صورت برداری تعریف می‌کند؛ یعنی دورخط‌هایی را تعریف می‌کند که کاربر می‌تواند اندازه آن‌ها را به دلخواه تغییر دهد و یا در هر کیفیت تصویری آنها را نمایش دهد.


  • پست اسکریپت (2)

    (فرمت فونت) فونتی که به زبان پست اسکریپت نوشته می شود و برای خروجی گرفتن از آن اصطلاحاً به یک «مترجم» برای خواندن زبان پست اسکریپت احتیاج است. منحنی‌های گلیف‌ها در فونت‌های پست اسکریپت به همان صورت منحنی‌های بزیه یا درجه سه است. فونت‌های پست اسکریپت انواع مختلفی دارند که رایج‌ترین نوع آنها فونت‌های تایپ 1 است.


  • پلت فرم

    نوع کامپیوتر یا سیستم کامپیوتری که یک نرم افزار برروی آن اجرا می‌شود. این واژه بیش از آنکه به سخت‌افزار اشاره داشته باشد به سیستم‌عامل و محیط نرم‌افزاری اشاره دارد.


  • پوینت پست‌اسکریپت

    ر.ک. پوینت


  • پوینت

    یکی از رایج‌ترین واحدهای اندازه‌گیری در تایپوگرافی و طراحی تایپ و معادل یک دوازدهم «پیکا». پوینت انواع مختلفی دارد. پوینت پست اسکریپت دقیقاً مساوی است با یک هفتادو دوم اینچ. این پوینت رایج‌ترین نوع پوینت است.


  • پیکا

    یکی از واحدهای اندازه‌گیری در تایپوگرافی و طراحی تایپ که مساوی است با 12 پوینت.


  • پیکسل

    کوچک‌ترین نقطه (عنصر تصویری) در صفحات نمایش. پیکسل‌ها برروی یک شبکه جدولی قرار می‌گیرند.


    تایپوخط - پیکسل

ت

  • تایپ قابل انتقال

    معادلی برای حروف سربی در فلزی دورۀ حروف‌سازی دستی.


    تایپوخط - تایپ قابل انتقال
  • تایپ

    حروفی که از پیش طراحی و -با هر تکنیکی- ساخته شده‌اند و قابلیت تکرار و چیده شدن در کنار یکدیگر را دارند. از چینش آنها کنار یکدیگر، کلمات، جمله‌ها و درنهایت متن ساخته می‌شود. با این تعریف، زمانی تایپ عبارت بود از مجموعه‌ای از حروف سربی که برای حروف‌چینی دستی از آنها استفاده می‌شد، و امروز عبارت است از گلیف‌های دیجیتال که در قالب یک فونت نصب و استفاده می‌شوند.


  • تایپ‌فیس

    مجموعه‌ای از حروف و سایر نشانه‌های نوشتاری- اعم از اعداد، علائم نگارشی، ضمائم حروف و...- که به صورت یک‌دست و منسجم طراحی شده است. تایپ‌فیس‌ها معمولاً در نسخه‌ها (استایل‌ها)ی مختلف طراحی می‌شوند و از کنار هم قرار گرفتن آن‌ها «خانواده تایپ» به وجود می‌آید. هرچند اصطلاح تایپ‌فیس در اصل به یک نسخه یا استایل اطلاق می‌شده است، امروزه بعضاً در معنایی معادل اصطلاح «خانواده تایپ» نیز به کار می‌رود.


    تایپوخط - تایپ فیس
  • تایپوگرافر

    شخصی که ویژگی‌های «تایپوگرافیک» یک متن را تعیین می‌کند.


  • تایپوگرافی

    تعیین ویژگی‌های بصری یک متن؛ فارغ از اینکه این متن در قالب چه رسانه‌ای ارائه شود. این ویژگی‌ها، به طور خلاصه، شامل این موارد می‌شوند: نوع فونتی که برای حروف‌چینی متن استفاده می‌شود، اندازۀ آن، فاصلۀ بین کلمات، فاصلۀ بین سطرها، نوع جداسازی پاراگراف‌ها، طبقه‌بندی مطالب و ارزش‌گذاری آن‌ها با تایپ‌فیس‌های بولد و ایتالیک و... . نزدیک‌ترین معادل برای تایپوگرافی در زبان فارسی واژۀ «حروف‌چینی» است. هرچند که اگر بخواهیم دقیق صحبت کنیم، حروف‌چینی به عمل چینش متن در صفحه گفته می‌شود و تایپوگرافی به دانش و هنر این کار.


  • تایپوگرافیک

    مربوط یا وابسته به تایپوگرافی.


  • ترازبندی

    چینش عناصر گرافیکی یا نوشتاری به نحوی که در یک راستا دیده شوند. این کار معمولا به این صورت انجام می‌شود که عناصر از چپ یا راست یا وسط در یک راستا قرار می‌گیرند.


    تایپوخط - ترازبندی
  • ترکینگ

    فاصله عمومی بین کاراکترهای یک متن. فشرده کردن ترکیبنگ باعث می‌شود کاراکترها به یک نسبت به هم نزدیک شوند و بالعکس.


  • تروتایپ (1)

    (فرمت فونت) فرمتی از فونت که بر اساس یونیکد کدگذاری می‌شود و در هر دو بستر ویندوز و مکینتاش موجود است. دورخط کاراکترها در فونت تروتایپ به لحاظ معادلات ریاضی نسبت به فونت های پست اسکریپت (منحنی بزیه) متفاوت است. فونت‌های تروتایپ با معرفی یک سیستم شماره‌گذاری دو بایتی این قابلیت را ایجاد کردند که بیش از 65 هزار کاراکتر در یک فونت واحد وجود داشته باشد. این قابلیت باعث شد تا فونت‌ها فضای کافی برای گلیف‌های جایگزین، و همچنین قابلیت پشتیبانی از خطوطی که کاراکترهای زیادی دارند مثل خطوط فارسی/ عربی، چینی، ژاپنی و کره‌ای را داشته باشند.


  • تروتایپ (2

    نوعی از منحنی‌های وکتور که از دو نقطۀ ابتدا و انتها و یک نقطۀ کنترلی تشکیل شده است. مدیریت کردن منحنی‌های تروتایپ سخت‌تر از منحنی‌های بزیه است. بنابراین قابلیت تبدیل منحنی‌های بزیه یا پست اسکریپت به منحنی‌های تروتایپ (و برعکس) در نرم‌افزارهای ویرایش فونت قرار داده شده است.


    تایپوخط - تروتایپ
  • تنظیم ستون

    تنظیم ستون های یک متن به نحوی که از راست یا چپ یا از دو طرف یک خط صاف بسازند و حروف همگی در یک راستا قرار داشته باشند. (برای تصویر، ر.ک. ترازبندی)


  • تیتر

    ر.ک. نمایشی.


ج

  • جدول کرنینگ

    (ر.ک. کرنینک) جدولی که در آن جفت‌های کرنینگ و میزان تغییر فاصلۀ آنها نسبت به یکدیگر وارد شده است. در جداول کرنینگ عدد نوشته شده معمولاً به واحد یک هزارم اِم است و معمولاً یک عدد منفی است که به معنای کم کردن از فاصلۀ بین دو حرف است. اما اعداد مثبت هم در جدول های کرنینگ وجود دارند که به معنای افزایش فاصلۀ بین جفت های کرنینگ است.


    تایپوخط - جدول کرنینگ
  • جفت کرنینگ

    جفت‌هایی از حروف که با اعمال قاعدۀ عمومی فاصله‌گذاری برای آنها نتیجۀ مطلوبی به دست نمی‌آید و لازم است تا با دست‌کاری در فاصله‌گذاری به طور مشخص فاصلۀ آنها نسبت به یکدیگر تعریف شود.


    تایپوخط - جفت کرنینگ

چ

  • چاله مرکب

    شکاف‌های اغراق‌شده‌ای که در بخش‌هایی از اتصالات استروک‌ها و با فرض پر شدن آنها هنگام چاپ ایجاد می‌شود. اگر به فرم حروفی که با چالۀ مرکب طراحی شده‌اند در صفحۀ نمایش و در اندازۀ بزرگ نگاه کنیم ممکن است این تصور برای ما ایجاد شود که حروف «زشت» طراحی شده اند؛ اما واقعیت این است که این حروف هنگام چاپ در اندازۀ کوچک و پس از پر شدن چاله‌های مرکب فرم طبیعی خودشان را به دست می‌آورند.


    تایپوخط - چاله مرکب
  • چندپایه

    تایپ‌فیس‌ها یا خانواده‌های تایپی که دارای چند طرح پایه (مَستر) برای استفاده در اندازه‌های مختلف هستند. با این کار خوانایی تایپ در انداز‌ه‌های کوچک و ظرافت آن در اندازه های بزرگ به میزان بیشتری حفظ می شود. امروزه تایپ فیس‌های چندپایه معمولاً دارای نسخه‌های پانویس، متن و نمایشی(تیتر) هستند.


    تایپوخط - چندپایه
  • چهار نمودی

    (در خط و تایپ فارسی/ عربی) حروفی که می‌توانند از سمت چپ و راست خود به حروف مجاور متصل شوند.


    تایپوخط - چهارنمودی

ح

  • حاشیه گلیف

    فضای خالی‌ای که در دو طرف دورخط گلیف تعریف می‌شود تا از برخورد گلیف با گلیف‌های مجاور در حروف‌چینی جلوگیری کند. (برای تصویر، ر.ک. گلیف)


  • حرف چهار نمودی

    ر.ک چهارنمودی


  • حرف دو نمودی

    ر.ک دو نمودی


  • حرف‌شامل

    (در زبان‌شناسی) شکل مشترک چند حرف بدون نشانه‌های متمایز‌کنندۀ آنها. به عنوان مثال اگر از حروف «ب/ پ/ ت/ ث» نقاط را حذف کنیم به یک شکل مشترک می‌رسیم که به آن حرف‌شامل یا «آرکی گرافم» گفته می‌شود.


    تایپوخط - حرف شامل
  • حرف‌گونه

    به هریک از شکل‌های حروف فارسی/ عربی گفته می‌شود که بر اساس موقعیت آنها در کلمه و نیز براساس حروف مجاورشان ایجاد می‌شوند.


    تایپوخط - حرف گونه
  • حرف بزرگ کوچک‌مقیاس

    (در تایپ لاتین) حروفی که به لحاظ فرمی شبیه حروف بزرگ هستند ولی به لحاظ اندازه کوچکتر از حروف بزرگ واقعی و بعضی مواقع به اندازۀ ارتفاع ایکس هستند.


    تایپوخط - حرف بزرگ کوچک مقیاس
  • حروف‌چینی

    ر.ک. تایپوگرافی


  • حروف‌چینی دستی

    نخستین شیوه حروف چینی پس از اختراع گوتنبرگ. در این شیوه حروف سربی به صورت تک‌تک در کنار یکدیگر چیده می‌شدند و سطرهای متن به این ترتیب آماده شده، در زیر یکدیگر قرار می‌گرفتند تا صفحه متن به اصطلاح «بسته شود». پس از بستن صفحه متن، عملیات چاپ انجام می‌شد.


    تایپوخط - حروف چینی دستی
  • حروف‌چینی ماشینی

    شیوه مکانیکی تولید و چینش حروف سربی در کنار یکدیگر. در این روش، حروف از قبل ساخته نمی‌شدند، بلکه از طریق یک صفحه کلید، ماتریس (قالب) هر حرف در جای خود قرار می‌گرفت و عملیات ریخته‌گری و حروف‌چینی در لحظه انجام می‌شد. ماشین‌های «مونوتایپ» و «لاینوتایپ» دو سیستم اصلی حروف‌چینی ماشینی بودند.


    تایپوخط - حروف چینی ماشینی
  • حروف‌چینی نوری

    شیوه‌ای از حروف‌چینی که در آن شکل حروف برروی نگاتیو‌های عکاسی قرار دارند و با تابیدن نور بر آنها تصویر تایپ برروی صفحۀ حساس نقش می بندد.


    تایپوخط - حروف چینی نوری
  • حروف‌چین

    شخصی که «عمل» تنظیم حروف و متن در صفحه را انجام می‌دهد. ر.ک. تایپوگرافی، تایپوگرافر


  • حروف ریخته

    معادلی برای حروف فلزی (سربی).


    تایپوخط - حروف ریخته

خ

  • خاکستری تایپ

    تعادلی که بین سفیدی و سیاهی تایپ ایجاد می‌شود. متنی که با ترکینگ و لیدینگ کمتری حروف‌چینی شده باشد نسبت به متنی که لیدینگ و ترکینگ بیشتری دارد، خاکستری تیره‌تری دارد. یکی از اهداف طراح تایپ متن رسیدن به یک خاکستری یک‌دست در بافت متن است. خاکستری تایپ علاوه بر عوامل حروف چینی به خود طراحی تایپ نیز بستگی دارد.


    تایپوخط - خاکستری تایپ
  • خانواده تایپ

    مجموعه‌ای از تایپ‌فیس‌های مرتبط باهم که به لحاظ ویژگی‌های طراحی مشابه هستند و یک نام مشترک دارند. یک خانواده تایپ متشکل از تایپ‌فیس‌هایی است که به نحوی طراحی شده‌اند که به طور هماهنگ باهم کار کنند. خانوداه‌های تایپ معمولا دارای وزن‌های مختلف و استایل‌هایی شبیه ایتالیک و... هستند. به خانوادۀ تایپ «خانوادۀ تایپ‌فیس» نیز گفته می‌شود.


    تایپوخط - خانواده تایپ
  • خط کرسی زمینه

    خطی که اکثر کاراکترهای یک تایپ‌فیس برروی آن قرار می‌گیرد. در خط نسخ ساده حروف برروی خط کرسی زمینه به هم وصل می‌شوند. اما در خط نسخ سنتی و سایر خطوط، حروف ممکن است روی هم سوار شوند و به این ترتیب همه اتصالات لزوماً روی خط کرسی زمینه نخواهد بود.


    تایپوخط - خط کرسی زمینه
  • خط

    مجموعه‌ای قراردادی از نشانه‌های تصویری که به آنها کاراکتر یا گراف یا حرف گفته می‌شود؛ به نحوی که این کاراکترها به یک نظام زبان‌شناختی مرتبط باشند. در این معنا، یک خط یا نظام نوشتاری می‌تواند برای نوشتن چندین زبان به کار رود. به عنوان مثال خط- یا نظام نوشتاری- لاتین برای نوشتن زبان های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و... به کار می‌رود. در هرکدام از این زبان‌ها، بسته به مقتضیات آن زبان ضمایمی به حروف خط لاتین اضافه شده‌اند و یا جزئیاتی از حروف تغییر کرده اند تا حروف جدید به وجود آیند، اما ساختار و فرم اصلی حروف تغییری نکرده است.


  • خوانایی

    میزان سهولت خوانده شدن یک تایپ‌فیس و آشنایی آن با چشم مخاطب. (مقایسه کنید با رسایی)


د

  • دور

    حرکت مدور قلم در دایره‌های معکوس و مستقیم (ن/ ح) و در سر حروفی مثل «و/ ق».


    تایپوخط - دور در خوشنویسی
  • دورخط

    خطوط محیطی که مشخص کننده شکل یک گلیف هستند.


    تایپوخط -  دورخط
  • دو نمودی

    (در خط و تایپ فارسی/ عربی) حروفی که فقط از سمت راست خود می‌توانند به حرف مجاور وصل شوند و توانایی اتصال از سمت چپ و به حرف بعدی را ندارند. این حروف را اصطلاحاً حروف «وارد» هم می نامند. این نام از ترکیب حروف «و، الف، ر، د» گرفته شده است که به اضافه حروف «ز، ژ» شش حرف دو نمودی خط فارسی/ عربی را تشکیل می‌دهند.


    تایپوخط -  حروف دو نمودی
  • دی. پی. آی

    واحدی برای اندازه‌گیری کیفیت تصویر دستگاه‌هایی که تصویر را می‌سازند از صفحۀ نمایش یک کامپیوتر گرفته تا یک پرینتر. مخفف dot per inch یا نقطه در اینچ.


  • دیسندر

    بخشی از حروف کوچک لاتین که پایین‌تر از خط کرسی زمینه قرار می‌گیرند.


    تایپوخط - دیسندر

ر

  • رزولوشن

    ر.ک. وضوح تصویر


  • رومن (1)

    (در تایپ لاتین) نسخه‌ای از یک تایپ‌فیس یا خانوادۀ تایپ که هیچ کدام از ویژگی‌های متمایزکننده را نداشته باشد. به عبارتی نسخه رومن، تایپ‌فیسی است که ایتالیک نیست، وزن آن معمولی است، کشیده یا فشرده نیست و در یک کلام هیچ‌کدام از ویژگی‌هایی که سازندۀ اعضای کمکی یک خانوادۀ تایپ هستند در آن اعمال نشده است.


    تایپوخط - رومن
  • رومن(2

    (در تایپ لاتین) سبکی از تایپ (و خط) که امروزه به عنوان استاندارد تایپ لاتین پذیرفته شده است و ریشۀ آن به حروف رومی استفاده شده در دورۀ رنسانس بر می گردد. رومن در این معنا در مقابل عناوینی مثل «بلک لتر» یا «تکسچورا» به کار می‌رود.


    تایپوخط - رومن

س

  • سبک انتقالی

    ‌تایپ فیس‌هایی که در فاصله زمانی رواج تایپ فیس‌های سبک قدیمی و مدرن طراحی می‌شدند. ویژگی این دسته از تایپ‌فیس‌ها کنتراست بیشتر نسبت به تایپ‌های سبک قدیمی، استرس عمودی و سریف‌های براکت‌دار بود.


    تایپوخط - دسته بندی تایپ لاتین
  • سبک قدیمی

    تایپ‌فیس‌های رومنی که مابین اواخر قرن 15 و نیمه های قرن 18م. طراحی می‌شدند. در این تایپ‌فیس‌ها کنتراست زیاد نیست، استرس مایل است و سریف‌ها براکت دارند. (برای تصویر ر.ک. سبک انتقالی)


  • سبک مدرن

    (در تایپ لاتین) تایپ‌فیس‌هایی که در اواخر قرن 18 طراحی‌شان با کارهای طراحانی مثل بودونی شروع شد. در این تایپ‌فیس‌ها کنتراست به بیشترین میزان ممکن رسیده است، استرس عمودی است و سریف ها یا براکت ندارند و یا براکت‌های آنها خیلی ظریف است. (برای تصویر ر.ک. سبک انتقالی)


  • سر هم

    (در خط و تایپ لاتین) شیوه‌ای از نوشتن که در آن حروف به هم وصل می‌شوند.


    تایپوخط - سر هم
  • سریف (1)

    (در تایپ و خط لاتین) حرکت افقی که در انتهای استروک های بعضی از حروف لاتین به کار می رود. سریف ها برای سهولت در تشخیص حروف و زیبایی بیشتر به کار می روند. سریف در خط و تایپ فارسی/ عربی وجود ندارد.


    تایپوخط - سریف
  • سریف (2)

    تایپ فیسی که کاراکترهای آن سریف دارند. (برای تصویر ر.ک. سبک انتقالی)


  • سطح

    (در خط فارسی/ عربی) به حرکات راست و مستقیم حروف گفته می‌شود، چه افقی باشد چه مایل و چه عمودی.


  • سن‌سریف

    تایپ‌فیسی که کاراکترهای آن سریف ندارند. (برای تصویر ر.ک. سبک انتقالی)


  • سنگین

    ر.ک. ضخیم


  • سواد و بیاض

    میزان سیاهی و سفیدی حروف یا به عبارت دیگر فضای مثبت و منفی حروف.


  • سواش

    (در خط و تایپ لاتین) کاراکترهای تزئینی که شامل حرکت‌های اغراق‌شده پر پیچ و خم و نقش و نگارهای تزئینی هستند. این کاراکترها معمولاً در حروف بزرگ دیده می‌شوند.


    تایپوخط - سواش

ص

  • صعود حقیقی

    حرکت مستقیم قلم به سمت بالا؛ مانند «الف» و «ک» آخر. در بعضی موارد صعود به اشتباه به حرکت‌های بالای خط کرسی زمینه گفته می‌شود. درحالی که در صعود و نزول جهت حرکت قلم مهم است، نه محل قرارگیری آن. به عنوان مثال «الف» جدا که از بالا به پایین نوشته می‌شود دارای نزول و «الف» آخر که از پایین به بالا نوشته میشود دارای صعود است؛ در حالی که هردوی این «الف» ها بالای خط کرسی زمینه نوشته می‌شوند.


    تایپوخط - صعود حقیقی
  • صعود مجازی

    حرکت رو به بالای انتهای دایره‌ها و بعضی دیگر از حروف به صورت مدور؛ مانند حرکت انتهای «ن/ ی/ د». به صعود مجازی «تشمیر» نیز گفته می‌شود.


    تایپوخط - صعود مجازی

ض

  • ضخیم

    عضوی از یک خانوادۀ تایپ که استروک‌های آن ضخیم‌تر از نسخۀ معمولی یا نسخۀ متن هستند. به تایپ‌فیس ضخیم در اصطلاح لاتین، «تایپ فیس بولد» نیز گفته می‌شود. برای تصویر، ر.ک. خانواده تایپ


    تایپوخط - ضخیم
  • ضعف

    در خوشنویسی از به کار بردن جزئی از دم قلم و نیش آن حاصل می شود. ضعف در آغاز و وسط بعضی از حروف مثل «ح/ ی/ س» و انتهای بیشتر حروف مثل «و/ ن/ ب» دیده میشود. در طراحی تایپ ضعف به بخش هایی از حروف گفته می‌شود که کمترین ضخامت را دارند یا ضخامتی دارند که به کمترین ضخامت موجود در تایپ نزدیک است.


    تایپوخط - ضعف در خوشنویسی

ط

  • طراحی تایپ

    طراحی مجموعه‌ای از از کاراکترها- اعم از حروف، اعداد، علائم نگارشی، ضمائم حروف و...- به نحوی که از ویژگی‌های طراحی واحد و هماهنگ پیروی کنند و باهم مرتبط باشند. به طراحی تایپ «طراحی تایپ‌فیس» نیز گفته می‌شود.


ع

  • عرض شکل

    در یک گلیف، عرض دورخط‌های (اوت لاین) کاراکتر. (برای تصویر ر.ک. گلیف)


  • عرض کاراکتر

    عرض شکل به اضافۀ حاشیۀ گلیف. (برای تصویر ر.ک. گلیف)


  • عریض

    به تایپ فیسی گفته می‌شود که عرض کاراکترهای آن بیشتر از عرض کاراکترهای نسخۀ معمولی است.


    تایپوخط - تایپ فیس عریض

ف

  • فاصله‌گذاری

    تعیین حاشیه‌های گلیف‌ها یا به عبارتی فاصلۀ بین کاراکترهای یک تایپ فیس. به فاصله‌گذاری «فیتینگ» نیز گفته می‌شود.


  • فتوتایپ‌ستینگ

    ر.ک. حروف‌چینی نوری


  • فراکتور

    ر.ک. بلک لتر


  • فرم موقعیتی

    کاراکتری که بسته به موقعیتی که در کلمه دارد فرمش تغییر می‌کند. در خط فارسی/ عربی فرم‌های موقعیتی یک اصل اولیه هستند. زیرا حروف همگی بر اساس موقعیتشان در کلمه به «نمود» های مختلفی در می‌آیند.


  • فرمت فونت

    نحوه ای که فایل فونت ذخیره شده است. فرمت فونت باعث می‌شود فایل فونت صرفاً در یک سری محیط‌های خاص قابل استفاده باشد.


  • فشرده

    تایپ‌فیسی که عرض کاراکترهای آن کمتر یا فشرده‌تر از عرض کاراکترهای نسخۀ معمولی است. (برای تصویر، ر.ک. عریض)


  • فونت

    نمود فیزیکی یک تایپ‌فیس. امروز که در دوران دیجیتال به سر می‌بریم فونت یک فایل کامپیوتری است که اطلاعات مربوط به شکل گلیف‌ها و فواصل بین آنها و مواردی از این دست در آن ذخیره شده است. در دوران حروف چینی سربی، فونت مجموعه از قطعات سربی بود که شکل حروف برروی آنها به صورت برجسته ساخته شده بود.


  • فونت تکمیلی

    (در دوره‌های قبل از اوپن تایپ) فونت‌هایی که در کنار فونت اصلی قرار می‌گرفتند تا با کاراکترهایی از جمله انواع اعداد، مجموعه کاراکترهای سبکی و... فونت را تکمیل کنند.


  • فونت جایگزین

    ر.ک فونت تکمیلی


  • فونت دیجیتال

    فونتی که بر اساس کدهای دیجیتال یا کدهای صفر و یک و به وسیلۀ کامپیوتر تولید شده باشد.


  • فونت صفحه نمایش

    فونتی که برای صفحه نمایش بهینه شده است یا به عبارتی عمیلیات هینتینگ بر روی آن انجام شده است تا کاراکترها ظاهرشان را در وضوح پایین تصویر حفظ کنند.


  • فونت وکتور

    فونتی که دورخط‌های گلیف‌های آن به صورت وکتور تعریف شده است.


  • فیتینگ

    ر.ک. فاصله گذاری


ق

  • قوت

    (در خوشنویسی) بخش‌هایی از حروف که تمام دم قلم بر سطح کاغذ حرکت می‌کند. در طراحی تایپ به بخش‌هایی از حروف گفته می شود که بیشترین ضخامت را دارند، مانند وسط حرف «ب» وسط دایره های «ن/ ج» و بالای حلقه هایی مثل «و/ ص» و... (برای تصویر، ر.ک. ضعف)


ک

  • کاراکتر

    هریک از عناصر یک تایپ‌فیس؛ اعم از حروف، اعداد، علائم نگارشی و...


    تایپوخط - کاراکتر
  • کاراکتر جایگزین

    کاراکترهایی که به نحوی با کاراکترهای اصلی یک تایپ فیس تفاوت دارند و تحت شرایط خاص به کار می روند. استفاده از کاراکترهای جایگزین با استفاده از تکنولوژی اوپن تایپ بسیار گسترده‌تر شده است. به طور مثال می توان از فرم‌های مختلفی که در یک تایپ فیس فارسی/ عربی برای دندانه تعریف می شود به عنوان مصداقی از کاراکترهای جایگزین نام برد. به کاراکترهای جایگزین «گلیف های جایگزین» نیز گفته می‌شود.


  • کدگذاری

    شیوۀ اختصاص دادن کد به کاراکترهای یک فونت. از آنجا که سیستم‌های کامپیوتری کاراکترها را با کد می‌شناسند، تاکنون سیستم‌های کدگذاری متنوعی تعریف شده است تا برای کاراکترهای زبان‌های مختلف کد تعریف کنند. یونیکد یکی از این سیستم‌ها است.


  • کرن

    (در تایپ سربی) بخشی از تایپ که از محدودۀ قطعۀ فلزی تایپ تجاوز می‌کند تا با قرارگیری روی تایپ‌های مجاور به یک فاصله‌گذاری مناسب برسد.


    تایپوخط - کرن
  • کرنینگ

    تعریف فاصله‌های خاص برای جفت‌های خاصی از حروف که با اعمال فاصله‌گذاری عمومی به نتیجۀ مناسبی نمی رسند.


    تایپوخط - کرنینگ
  • کشیده

    (در خط فارسی/ عربی) بخشی از حرف که طولانی‌تر نوشته شده می‌شود. در خوشنویسی سنتی، کشیده از ارکان قاعده ترکیب (از دستگاه حُسن وضع) محسوب می‌شود و در تعالیم خوشنویسان، با رویکردهای مختلفی استفاده می‌شود؛ یا به جهت حُسن ترکیب یا برای اتّصال حروف و یا به منظور تمام کردن کلمه یا سطر. در تایپ فارسی/ عربی از کشیدۀ بین حروف برای تنظیم عرض سطرهای متن استفاده می‌شود.


    تایپوخط - کشیده
  • کنتراست ضخامت

    اختلاف ضخامت بین ضخیم‌ترین و نازک‌ترین بخش‌های حروف.


    تایپوخط - کنتراست ضخامت

گ

  • گلیف

    به هریک از عناصر موجود در یک فونت گفته می‌شود. گلیف نمود بصری یک کاراکتر است. نکتۀ قابل تأمل برای درک تفاوت کاراکتر و گلیف این است که بین این دو مفهوم رابطۀ یک به یک وجود ندارد؛ یعنی ممکن است چندین گلیف نماینده یک کاراکتر واحد باشند (مثلاً گلیف های جایگزین در یک فونت فارسی/ عربی که همگی نشان دهندۀ کارکتر «ی» هستند.) و یا یک گلیف از چند کاراکتر تشکیل شده باشد: مثلاً گلیف «لا» در فونتهای فارسی /عربی. البته در ادبیات طراحی تایپ گلیف و کاراکتر با تسامح به جای یکدیگر به کار می روند.


    تایپوخط - گلیف
  • گلیف جایگزین

    ر.ک. کاراکتر جایگزین.


ل

  • لیدینگ

    فاصلۀ بین خطوط کرسی زمینه در دو سطر حروف‌چینی شده.


    تایپوخط - لیدینگ
  • لیگیچر

    ترکیبی از دو یا چند گلیف که در قالب یک گلیف ترکیبی ارائه شده باشد.


    تایپوخط - لیگیچر

م

  • ماتریس

    (در حروف‌سازی دستی) قطعه فلزی (قالب) که شکل حرف به شکل منفی یا نگاتیو بر روی آن ایجاد شده بود.


    تایپوخط - ماتریس
  • متریک

    اطلاعات مربوط به کاراکترهای یک فونت شامل عرض کاراکترها، موقعیت خط کرسی زمینه و اطلاعات مربوط به کرنینگ.


  • متن

    به تایپ‌فیسی گفته می‌شود که برای استفاده در متون طولانی و در اندازه‌های حدود 10 تا 14 پوینت طراحی می‌شود.


  • مجموعه کاراکتر سبکی

    مجموعه کاراکترهای متنوعی که ممکن است یک طراح برای یک تایپ‌فیس طراحی کند، به نحوی که یک ویژگی سبکی خاص در آنها لحاظ شده باشد. این مجموعه ها برای استفاده‌های خاص در یک تایپ‌فیس طراحی می‌شوند و از منوی گلیف در نرم‌افزارهای حروف‌چینی مثل «این دیزاین» قابل دسترسی هستند


    تایپوخط - مجموعه کاراکتر سبکی
  • مجموعه کاراکتر

    کل کاراکترهای یک تایپ فیس (برای تصوی، ر.ک. تایپ فیس)


  • مستطیل محاط

    در یک گلیف فونت ، مستطیلی فرضی که عرض آن مساوی عرض کاراکتر و ارتفاع آن مساوی ارتفاع کلی تایپ است. (برای تصویر، ر.ک. گلیف)


  • معمولی

    به وزن (استایلی) از یک تایپ‌فیس (خانواده تایپ) گفته می‌شود که معمولاً برای متن استفاده می‌شود. در واقع نسخه‌های ضخیم یا نازک در ارتباط و نسبت به وزن معمولی یا «رگولار» شناخته می‌شوند. (برای تصویر، ر.ک. رومن)


  • منحنی بزیه

    ر.ک. بزیه


  • منحنی تروتایپ

    ر.ک. تروتایپ (2)


  • مورب

    (در تایپ لاتین) نسخه‌ای از یک تایپ‌فیس که کاراکترهای آن به سمت راست مایل هستند و شکل آنها بر اساس نسخه رومن طراحی می‌شود. تفاوت یک تایپ‌فیس مورب با تایپ‌فیس ایتالیک در این است که کاراکترهای تایپ‌فیس مورب صرفاً یک نسخۀ زاویه‌دار از کاراکترهای تایپ‌فیس رومن هستند؛ اما کاراکترهای یک تایپ‌فیس ایتالیک به لحاظ سبکی متفاوت هستند.


    تایپوخط - مورب
  • مؤلفه

    در نرم‌افزارهای ویرایش فونت برای طراحی گلیف‌هایی که از یک بدنه و یک ضمیمه تشکیل شده‌اند- مانند گلیف‌های نقطه‌دار فارسی/ عربی- می‌توان به جای طراحی تک‌تک گلیف‌ها، بدنه‌ها و ضمیمه‌ها را به صورت جدا طراحی کرد و به نرم‌افزار دستور داد که با رجوع به هرکدام از آن گلیف‌ها گلیف جدید را بسازد. به هرکدام از گلیف‌هایی که در ساختن گلیف‌های دیگر استفاده می‌شوند یک «مؤلفه» گفته می‌شود.


  • مونولاین

    تایپ‌فیسی که یا کنتراست ضخامت (پهنا و نازکی) در استروک‌های گلیف‌های آن اصلاً وجود ندارد یا این کنتراست بسیار کم است.


    تایپوخط - مونولاین

ن

  • نرم‌افزار ویرایش فونت

    نرم‌افزارهایی که گلیف‌های طراحی شده را به یک فونت کاربردی تبدیل می‌کنند. مهم‌ترین کاری که نرم‌افزار ویرایش فونت برای تبدیل کاراکترهای انتزاعی به فونت انجام می‌دهد این است که بر اساس یک سیستم کدگذاری مشخص (در خیلی از موارد، یونیکد) کدهایی را به هریک از کاراکترهای یک فونت اختصاص می‌دهد. بدین ترتیب هنگام حروف‌چینی با فشردن کلید مربوط به هر کد، گلیفی که نمایندۀ آن کد است بر روی صفحه نمایش به نمایش درمی آید.


  • نزول حقیقی

    حرکت کامل قلم به سمت پایین؛ مانند «الف» تنها و «م»


    تایپوخط - نزول حقیقی
  • نزول مجازی

    حرکتی که در اوایل دایره‌ها و اوایل بعضی کشیده‌ها دیده می‌شود؛ مانند اول دایرۀ «ح» و «ن». به سرکش «ک» نیز نزول مجازی گفته می‌شود.


    تایپوخط - نزول مجازی
  • نشانه‌های زیر و زبری

    نشانه‌های ثانویه در خط فارسی/ عربی. این نشانه‌ها در بالا و پایین حروف می‌آیند و نقششان راحت تر کردن خواندن کلمات است. از جمله این نشانه‌ها می‌توان به مصوت‌های «اَ/ اِ/ اُ» اشاره کرد.


  • نشانه‌های زیر و زبری

    نشانه‌های ثانویه در خط فارسی/ عربی. این نشانه‌ها در بالا و پایین حروف می‌آیند و نقششان راحت تر کردن خواندن کلمات است. از جمله این نشانه‌ها می‌توان به مصوت‌های «اَ/ اِ/ اُ» اشاره کرد.


  • نظام نوشتاری

    ر.ک. خط


  • نمایشی

    تایپ‌فیسی که برای استفاده در نوشته‌های کوتاه و اندازه‌های بزرگتر از اندازه‌های متنی (به عنوان مثال در تیترها، زیرتیترها و عناوین) استفاده می‌شود. به تایپ‌فیس نمایشی «تایپ‌فیس تیتر» نیز گفته می‌شود.


  • نمود

    هریک از فرم‌های موقعیتی حروف فارسی/ عربی که بر اساس موقعیت آن‌ها در کلمه شکل می‌گیرد. نمودهای حروف فارسی/ عربی را با عناوین «اول/ وسط/ آخر/ جدا» نام‌گذاری می‌کنند. (برای تصویر، ر.ک. چهارنمودی)


ه

  • هینت

    دستورالعمل‌هایی که که برای دورخط گلیف‌های یک تایپ‌فیس تعریف می‌شود تا گلیف‌ها در وضوح تصویر پایین به بهترین شکل ممکن نشان داده شوند.


    تایپوخط - هینت
  • هینتینگ

    فرآیند بهینه‌سازی تایپ‌فیس برای وضوح پایین تصویر. (برای تصویر، ر.ک. هینت)


و

  • وزن

    معیاری برای میزان ضخامت و نازکی استروک های یک تایپ فیس. وزن تایپ فیس ها از خیلی نازک شروع و به وزن سیاه ختم می‌شود.


    تایپوخط - وزن
  • وضوح تصویر

    کیفیت دستگاه‌های خروجی تصویر که با واحد دی.پی.آی اندازه‌گیری می‌شود. هر چه وضوح تصویر یک دستگاه بیشتر باشد نقاط ریزترو بیشتری در واحد اینچ دارد.


  • وکتور

    نوعی از ساخت تصویر به صورت برداری که فارع از کیفیت و وضوح تصویر، قابلیت تغییر اندازه دارد. (برای تصویر، ر.ک. بزیه)


ی

  • یو. پی. ام

    در نرم افزارهای ویرایش فونت واحد اِم معمولاً به 1000 یا 2048 واحد کوچکتر تبدیل می‌شود. به هرکدام از این واحد‌ها یک یو.پی.ام گفته می‌شود.


  • یونیکد

    یک سیستم کدگذاری بین‌المللی که برای تمامی کاراکترهای موجود در تمامی زبان‌های دنیا یک کد واحد تعریف می‌کند.